Dzień dobry :)
Mamy kwiecień. Czas mi pędzi jak szalony, bo dopiero co był grudzień. a już czwarty miesiąc nowego-starego w sumie już roku...
Dziś pomysł może nie na zbyt szybkie czasowo danie, ale za to proste i takie, które robi się w dużej mierze samo.
Zapraszam!
Składniki:
- 4 kacze uda
- sól, pieprz, majeranek, tymianek, słodka papryka, suszony czosnek
- 2 większe cebule
- 3 ząbki czosnku
- 500 ml soku z jabłek (u mnie wyciskany z wyciskarki, ale może być też taki dobrej jakości 100% sok, nie polecam tych kartonikowych)
- rukola lub inna sałata
Zaczynam od natarcie udek przyprawami i ziołami. Tak przygotowane odstawiam na całą noc do lodówki, aby się zamarynowały. Cebulę kroję w piórka, czosnek w plasterki.
Zamarynowane udka wyjmuję z lodówki i czekam ok. pół godziny, aż się ogrzeją. Gotowe układam na zimnej patelni z grubym dnem i wysmażam powoli nie niewielkim ogniu. Postępuję z nimi, tak jakbym przygotowywałam piersi. Obsmażam na złoto z obu stron. Kaczka odda trochę tłuszczu. dlatego już nie dodaję żadnego oleju i kiedy udka są złociste, wyjmuję je i na patelnię dodaję cebulę oraz czosnek. Chwilę podsmażam, dosłownie ze 2-3 minuty, wkładam ponownie udka i zalewam sokiem jabłkowym.
Zmniejszam ogień do minimum i przykrywam patelnię, pozostawiając mięso do duszenia, aż zrobi się mięciutkie.
Na koniec można jeszcze doprawić sosik pieprzem, solą lub czosnkiem - co kto woli.
Lubię te udka z dużą ilością sałaty. Każda tu będzie pasowała. Danie pyszne na ciepło i na zimno.
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą na ciepło. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą na ciepło. Pokaż wszystkie posty
środa, 1 kwietnia 2020
Duszone kacze udka
Etykiety:
dania mięsne,
mięso,
mięso duszone,
na ciepło,
na obiad. kaczka,
na zimno,
sok jabłkowy,
udka kacze,
udka kacze duszone
piątek, 28 lutego 2020
Niby flaczki z boczniaków i z kurczakiem wg Czarodziejki
Dzień dobry.
Już od dawna zbieram się, aby wrzucić przepis na taką zupę. Tradycyjne flaczki uwielbiam, niestety nie wszyscy są ich smakoszami. Lubię wszelkie kulinarne wyzwania, zwłaszcza takie, kiedy udaje mi sie przkonać kogoś do skosztowania jakiegoś dania, do którego taka osoba wcześniej by nie podeszła albo, nawet nie wiem czy nie bardziej, "odczarowywanie" potraw, w których zmienia się jakiś nielubiany składnik na inny i nawet największy sceptyk zajada się starą-nową potrawą jak małe dziecko.
Właśnie takie są te niby flaczki z boczniaków. Ja swoje przygotowuję na porządnym bulionie, koniecznie na swojskim kurczaku no i oczywiście bez pośpiechu, bo flaczki, nawet te na niby muszą się powoli warzyć :)
Zapraszam!
Składniki na bulion:
- pół tuszki swojskiego kurczaka
- 2 średnie marchewki
- 1 średnia pietruszka
- pół średniego selera
- por
- 2 gałązki selera naciowego
- 1 opalona cebula
- kilka rozgnieciownych ząbków czosnku
- 1 cm świeżego imbiru
- 2 liście lurowe, kilka kulek ziela angielskiego, kilka kulek czarnego pieprzu
- garść pomidorków koktajlowych
- 4 litry wody
Do dużego garnka wkładam wszystkie składniki ulionu, wlewam wodę i zagotowuję wszystko, a potem zmniejszam ogień maksymalnie, aby bulion mrugając gotował się powoli i nabierał swojej mocy. Trwa to długo, kilka godzin, a w tym czasie bulionu odparuje mi połowa.
Zupa:
- 1 opakowanie boczniaków (250g)
- 1 nieduża cebula
- marchew, pietruszak i seler z bulionu
- mięso z gotowanego w bulionie kurczaka
- natka pietruszki
- płaska łyżeczka słodkiej paparyki
- 1/3 łyżeczki ostrej paparyki
- sól, pieprz, majeranek do smaku
- 2 ząbki czosnku
- 1 łyżeczka oleju rzepakowego
Kiedy bulion jest już gotowy, przecedzam go na sicie, zabieram warzywa i wyjmuję mięso. Dzielę je ma mniejsze kawałki, a marchew, seler i porę ścieram na tarce o dużych oczkach.
Boczniaki oczyszczam i kroję w paski. Swoją grubością mają przypominać flaczki. Cebulę obieram i siekam w piórka.
Na żeliwnej pateli rozgrzewam olej, wrzucam cebulę i chwilę podsmażam, dodaję boczniaki i ok. łyżeczkę majeranku, obie papryki i szczyptę soli. Podsmażam wszystko na niewielkim ogniu. Trwa to kilka minut. Chcę, aby boczniaki zmiękły. gotową wkładkę dodaję do odcedzonego bulionu i gotuję wszystko razem spokojnie jakieś 10 minut. Następnie dodaję starte warzywa i mięso z kurczaka, znów chwilę gotuję i doprawiam do smaku jeszcze solą i pieprzem.
Na koniec wsypuję posiekaną natkę pietruszki.
Zupka wychodzi gęsta, sycąca i dobrze rozgrzewa. Nie zaciągam jej mąką, zupełnie nie trzeba, więc jest i smaczna i zdrowa i nie tak bardzo kaloryczna :)
Już od dawna zbieram się, aby wrzucić przepis na taką zupę. Tradycyjne flaczki uwielbiam, niestety nie wszyscy są ich smakoszami. Lubię wszelkie kulinarne wyzwania, zwłaszcza takie, kiedy udaje mi sie przkonać kogoś do skosztowania jakiegoś dania, do którego taka osoba wcześniej by nie podeszła albo, nawet nie wiem czy nie bardziej, "odczarowywanie" potraw, w których zmienia się jakiś nielubiany składnik na inny i nawet największy sceptyk zajada się starą-nową potrawą jak małe dziecko.
Właśnie takie są te niby flaczki z boczniaków. Ja swoje przygotowuję na porządnym bulionie, koniecznie na swojskim kurczaku no i oczywiście bez pośpiechu, bo flaczki, nawet te na niby muszą się powoli warzyć :)
Zapraszam!
Składniki na bulion:
- pół tuszki swojskiego kurczaka
- 2 średnie marchewki
- 1 średnia pietruszka
- pół średniego selera
- por
- 2 gałązki selera naciowego
- 1 opalona cebula
- kilka rozgnieciownych ząbków czosnku
- 1 cm świeżego imbiru
- 2 liście lurowe, kilka kulek ziela angielskiego, kilka kulek czarnego pieprzu
- garść pomidorków koktajlowych
- 4 litry wody
Do dużego garnka wkładam wszystkie składniki ulionu, wlewam wodę i zagotowuję wszystko, a potem zmniejszam ogień maksymalnie, aby bulion mrugając gotował się powoli i nabierał swojej mocy. Trwa to długo, kilka godzin, a w tym czasie bulionu odparuje mi połowa.
Zupa:
- 1 opakowanie boczniaków (250g)
- 1 nieduża cebula
- marchew, pietruszak i seler z bulionu
- mięso z gotowanego w bulionie kurczaka
- natka pietruszki
- płaska łyżeczka słodkiej paparyki
- 1/3 łyżeczki ostrej paparyki
- sól, pieprz, majeranek do smaku
- 2 ząbki czosnku
- 1 łyżeczka oleju rzepakowego
Kiedy bulion jest już gotowy, przecedzam go na sicie, zabieram warzywa i wyjmuję mięso. Dzielę je ma mniejsze kawałki, a marchew, seler i porę ścieram na tarce o dużych oczkach.
Boczniaki oczyszczam i kroję w paski. Swoją grubością mają przypominać flaczki. Cebulę obieram i siekam w piórka.
Na żeliwnej pateli rozgrzewam olej, wrzucam cebulę i chwilę podsmażam, dodaję boczniaki i ok. łyżeczkę majeranku, obie papryki i szczyptę soli. Podsmażam wszystko na niewielkim ogniu. Trwa to kilka minut. Chcę, aby boczniaki zmiękły. gotową wkładkę dodaję do odcedzonego bulionu i gotuję wszystko razem spokojnie jakieś 10 minut. Następnie dodaję starte warzywa i mięso z kurczaka, znów chwilę gotuję i doprawiam do smaku jeszcze solą i pieprzem.
Na koniec wsypuję posiekaną natkę pietruszki.
Zupka wychodzi gęsta, sycąca i dobrze rozgrzewa. Nie zaciągam jej mąką, zupełnie nie trzeba, więc jest i smaczna i zdrowa i nie tak bardzo kaloryczna :)
Smacznie pozdrawiam :*
Etykiety:
boczniaki,
domowa zupa,
flaczki,
flaczki z boczniaka,
kurczak,
na ciepło,
na obiad,
niby flaczki,
rozgrzewająca zupa,
zdrowa zupa,
zupa
sobota, 5 października 2019
Delikatne i aromatyczne pierogi z dorszem i kurkami.
Dzień dobry :)
Za oknem zrobiło się jesiennie chłodno. Lubię ten czas, nie lubię jak wieją silne wiatry ale sam chłód mi nie przeszkadza. O tej porze roku łapię się na tym, że zaczynam odczuwać głód na coś konkretniejszego, zdecydowanie bardziej mam chęć na ciepłe potrawy, bardziej treściwe.
A cóż może smakować lepiej niż domowe pierogi??? Tym razem postanowiłam je wypełnić rybnym farszem. Już dawno zbierałam się do realizacji tego kulianrnego planu i wreszcie przyszedł ten czas :)
Delikatne mięso z dorsza, do tego aromatyczne i chrupiące kurki, dużo zielonego i są - pyszne, subtelne i mocno zachęcające piergi z farszem innym niż dotychczas.
Zapraszam!
Składniki na 40 sztuk średniej wielkości pierożków:
Farsz:
- 0,5 kg filetów z dorsza
- pół średniej cebuli
- 250 dag świeżych kurek
- 2 ząbki czosnku
- masło i olej do duszenia (po łyżeczce)
- sól, pieprz, majeranek do smaku
- 1 łyżeczka soku z cytryny
- po 2 łyżeczki posiekanej natki pietruszki i koperku
- 1 żółtko
Kurki oczyszczam i kroję w drobniejszą kostkę, cebulę i czosnek siekam drobno. Na patelni rozpuszczam masło w oleju i wrzucam cebulę z czosnkiem, chwilę podsmażam, ale pilnuję aby się nie przypaliły. Dodaję kurki i skrapiam je sokiem z cytryny, solę. Całość duszę na małym ogniu kilka minut, kurki mają zmięknąć ale nie chcę aby się rozpadły. Odstawiam wszystko do ostygnięcia.
Rybę mielę w maszynce na grubych oczkach. Dodaję do niej koperek, pietruszkę, przestudzone kurki z cebulą i czosnkiem. Całość mieszam, doprawiam do smaku. Farsz gotowy.
Ciasto na pierogi:
- 1 sitko mąki (chodzi o to sitko do przesiewania mąki)
- szczypta soli
- ok. 250 ml mocno ciepłej wody
- łyżeczka masła
Mąkę przesiewam do miski, dodaję sól. Do wody w kubku doadaję masło i czekam chwilę, aż się rozpuści. Wodę porcjami dodaję do mąki, zagniatając ciasto. Może być tak, że mąka nie zabierze nam całej wody. Ciasto ma być mięciutkie i elastyczne. Po wyrobieniu odstawiam je na 20 minut, aby odpoczęło.
Po tym czasie ciasto wałkuję cienko, wykrawam kółka i nakładam farsz. Zlepiam dokładnie pierogi. Kiedy wszystkie są już gotowe, wrzucam je na osolony wrzątek i gotuję kilka minut. Farsz rybny jest delikatny i mimo, iż ryba była surowa, pierogi bardzo szybko się gotują, wystarczy im 5-6 minut.
Swoje pierogi podałam z cebulą dymką podduszoną na masełku.
Za oknem zrobiło się jesiennie chłodno. Lubię ten czas, nie lubię jak wieją silne wiatry ale sam chłód mi nie przeszkadza. O tej porze roku łapię się na tym, że zaczynam odczuwać głód na coś konkretniejszego, zdecydowanie bardziej mam chęć na ciepłe potrawy, bardziej treściwe.
A cóż może smakować lepiej niż domowe pierogi??? Tym razem postanowiłam je wypełnić rybnym farszem. Już dawno zbierałam się do realizacji tego kulianrnego planu i wreszcie przyszedł ten czas :)
Delikatne mięso z dorsza, do tego aromatyczne i chrupiące kurki, dużo zielonego i są - pyszne, subtelne i mocno zachęcające piergi z farszem innym niż dotychczas.
Zapraszam!
Składniki na 40 sztuk średniej wielkości pierożków:
Farsz:
- 0,5 kg filetów z dorsza
- pół średniej cebuli
- 250 dag świeżych kurek
- 2 ząbki czosnku
- masło i olej do duszenia (po łyżeczce)
- sól, pieprz, majeranek do smaku
- 1 łyżeczka soku z cytryny
- po 2 łyżeczki posiekanej natki pietruszki i koperku
- 1 żółtko
Kurki oczyszczam i kroję w drobniejszą kostkę, cebulę i czosnek siekam drobno. Na patelni rozpuszczam masło w oleju i wrzucam cebulę z czosnkiem, chwilę podsmażam, ale pilnuję aby się nie przypaliły. Dodaję kurki i skrapiam je sokiem z cytryny, solę. Całość duszę na małym ogniu kilka minut, kurki mają zmięknąć ale nie chcę aby się rozpadły. Odstawiam wszystko do ostygnięcia.
Rybę mielę w maszynce na grubych oczkach. Dodaję do niej koperek, pietruszkę, przestudzone kurki z cebulą i czosnkiem. Całość mieszam, doprawiam do smaku. Farsz gotowy.
Ciasto na pierogi:
- 1 sitko mąki (chodzi o to sitko do przesiewania mąki)
- szczypta soli
- ok. 250 ml mocno ciepłej wody
- łyżeczka masła
Mąkę przesiewam do miski, dodaję sól. Do wody w kubku doadaję masło i czekam chwilę, aż się rozpuści. Wodę porcjami dodaję do mąki, zagniatając ciasto. Może być tak, że mąka nie zabierze nam całej wody. Ciasto ma być mięciutkie i elastyczne. Po wyrobieniu odstawiam je na 20 minut, aby odpoczęło.
Po tym czasie ciasto wałkuję cienko, wykrawam kółka i nakładam farsz. Zlepiam dokładnie pierogi. Kiedy wszystkie są już gotowe, wrzucam je na osolony wrzątek i gotuję kilka minut. Farsz rybny jest delikatny i mimo, iż ryba była surowa, pierogi bardzo szybko się gotują, wystarczy im 5-6 minut.
Swoje pierogi podałam z cebulą dymką podduszoną na masełku.
Etykiety:
bez mięsa,
ciasto na pierogi,
jesienny obiad,
na ciepło,
na obiad,
obiad,
pierogi,
pierogi z dorszem,
pierogi z dorszem i kurkami,
pierogi z kurkami,
rybne pierogi
środa, 3 lipca 2019
Szybkie warzywne leczo wg Czarodziejki
Dzień dobry.
Kiedy na dobre zacznie się warzywny sezon i kiedy mam już dostęp do dobrej jakości pomidorów malinowych, biorę się za przygotowanie lecza, które w sam raz spisuje się letnie upalnie dni.
Robi się je szybko i tak na prawdę do tej bazy, którą tu zaprezentuje można dodać wszystkie warzywa, jakie są pod ręką - kalafior, szparagi, fasolę... co tylko lubimy :)
Dla lubiących mięso, można dodać kiełbaskę albo kurczaka. Ja uwielbiam to danie, kiedy jest tylko warzywne ale można je urozmaicać na różne sposoby :)
Zapraszam!
Składniki:
- 2 średnie cebule
- 2 średnie cukinie
- 3 papryki (każda w innym kolorze)
- 3 mięsiste, duże pomidory malinowe
- 0,5 kg pieczarek
- 0,5 kg szpinaku
- sól, pieprz i kilka ząbków czosnku do smaku
- garść siekanych ulubonych świeżych ziół - ja doprawiam oregano, tymiankiem, bazylią i majerankiem
- 2 łyżki oleju rzepakowego
Wszystkie warzywa trzeba umyć, cukinię i pieczarki obrać. Warzywa kroję w niezbyt małe kawałki bo lubię kedy składniki lecza są widoczne. Koleno wrzucam je na olej. Zaczynam od cebuli, potem papryka i cukinia. Do warzyw wkrajam pomidory, nie zdejmuje z nich skóry tylko duszę w garnku z warzywami na małym ogniu . Kiedy wszystko się poddusi dodaję szpinak, przyprawy, czosnek i zioła. Trzymam na ogniu jeszcze ok 10-15 minut i moje jarskie leczo jest gotowe.
Kiedy na dobre zacznie się warzywny sezon i kiedy mam już dostęp do dobrej jakości pomidorów malinowych, biorę się za przygotowanie lecza, które w sam raz spisuje się letnie upalnie dni.
Robi się je szybko i tak na prawdę do tej bazy, którą tu zaprezentuje można dodać wszystkie warzywa, jakie są pod ręką - kalafior, szparagi, fasolę... co tylko lubimy :)
Dla lubiących mięso, można dodać kiełbaskę albo kurczaka. Ja uwielbiam to danie, kiedy jest tylko warzywne ale można je urozmaicać na różne sposoby :)
Zapraszam!
Składniki:
- 2 średnie cebule
- 2 średnie cukinie
- 3 papryki (każda w innym kolorze)
- 3 mięsiste, duże pomidory malinowe
- 0,5 kg pieczarek
- 0,5 kg szpinaku
- sól, pieprz i kilka ząbków czosnku do smaku
- garść siekanych ulubonych świeżych ziół - ja doprawiam oregano, tymiankiem, bazylią i majerankiem
- 2 łyżki oleju rzepakowego
Wszystkie warzywa trzeba umyć, cukinię i pieczarki obrać. Warzywa kroję w niezbyt małe kawałki bo lubię kedy składniki lecza są widoczne. Koleno wrzucam je na olej. Zaczynam od cebuli, potem papryka i cukinia. Do warzyw wkrajam pomidory, nie zdejmuje z nich skóry tylko duszę w garnku z warzywami na małym ogniu . Kiedy wszystko się poddusi dodaję szpinak, przyprawy, czosnek i zioła. Trzymam na ogniu jeszcze ok 10-15 minut i moje jarskie leczo jest gotowe.
Etykiety:
bez miesa,
gulasz warzywny,
jarskie leczo,
leczo,
leczo warzywne,
na ciepło,
na kolację,
na obiad,
pomidor,
warzywa
poniedziałek, 1 października 2018
Domowa konfitura z żurawiny do mięs i serów wg Czarodziejki
Dzień dobry :)
Witam w nowym miesiącu - mamy już październik i sama nie wiem, kiedy ten czas tak zleciał...
Pożegnaliśmy lato, przywitaliśmy jesień i mam nadzieję, że przyniesie nam ona jeszcze sporo przyjemnej aury.
Przychodzę dziś z bardzo prostym przepisem na konfiturę z żurawiny - albo borówki - bo ja nigdy nie wiem z czym mam do czynienia. Pani na straganie twardo mówiła, że to żurawina i jej uwierzyłam :)
Ponieważ jeszcze nie przymroziło, nim zabrałam się za przygotowanie mojej konfitury, przebrałam owoce, umyłam i wrzuciłam na dobę do zamrażalnika. Dzięki temu pozbywamy się goryczki.
To co, zapraszam na przepis i już na wstępie nieskromnie się pochwalę, że gotowy wyrób smakuje wybornie :)
Składniki:
- 1 kg żurawiny
- sok z dwóch sporych pomarańczy
- sok z jednej cytryny
- 1,5 szklanki białego cukru (jego ilość można regulować wedle smaku)
- 300 ml wody
Przemrożoną żurawinę zalewam wodą, sokami z pomarańczy i cytryny i dodaję cukier. Wszystko razem zagotowuje w garnku o grubym dnie - u mnie żeliwny garnek - następnie zmniejszam ogień i powoli gotuję, aż owoce popękają i całość zrobi się odpowiednio gęsta.
Uwaga, owoce żurawiny w czasie przetwarzania strzelają :) Można się poparzyć albo wystraszyć.
W moich proporcjach przygotowanie konfitury trwało ok 3-4 godzin, bo robiłam to nieśpiesznie, na najmniejszym ogniu.
Gotowe konfitury przełożyłam do słoiczków i dodatkowo pasteryzowałam dla pewności przez 15 minut.
Witam w nowym miesiącu - mamy już październik i sama nie wiem, kiedy ten czas tak zleciał...
Pożegnaliśmy lato, przywitaliśmy jesień i mam nadzieję, że przyniesie nam ona jeszcze sporo przyjemnej aury.
Przychodzę dziś z bardzo prostym przepisem na konfiturę z żurawiny - albo borówki - bo ja nigdy nie wiem z czym mam do czynienia. Pani na straganie twardo mówiła, że to żurawina i jej uwierzyłam :)
Ponieważ jeszcze nie przymroziło, nim zabrałam się za przygotowanie mojej konfitury, przebrałam owoce, umyłam i wrzuciłam na dobę do zamrażalnika. Dzięki temu pozbywamy się goryczki.
To co, zapraszam na przepis i już na wstępie nieskromnie się pochwalę, że gotowy wyrób smakuje wybornie :)
Składniki:
- 1 kg żurawiny
- sok z dwóch sporych pomarańczy
- sok z jednej cytryny
- 1,5 szklanki białego cukru (jego ilość można regulować wedle smaku)
- 300 ml wody
Przemrożoną żurawinę zalewam wodą, sokami z pomarańczy i cytryny i dodaję cukier. Wszystko razem zagotowuje w garnku o grubym dnie - u mnie żeliwny garnek - następnie zmniejszam ogień i powoli gotuję, aż owoce popękają i całość zrobi się odpowiednio gęsta.
Uwaga, owoce żurawiny w czasie przetwarzania strzelają :) Można się poparzyć albo wystraszyć.
W moich proporcjach przygotowanie konfitury trwało ok 3-4 godzin, bo robiłam to nieśpiesznie, na najmniejszym ogniu.
Gotowe konfitury przełożyłam do słoiczków i dodatkowo pasteryzowałam dla pewności przez 15 minut.
Etykiety:
borówka,
dania bezmięsne,
domowa konfitura,
domowe przetwory,
konfitura do mięs i serów,
konfitura z żurawiny,
mała rzecz a cieszy,
na ciepło,
na zimno,
przetwory,
przystawka,
żurawina
czwartek, 6 września 2018
Domowa wędlina - schab faszerowany czosnkiem.
Dzień dobry :)
Dziś przybywam z propozycją domowej pieczeni, domowej wędliny - jak kto woli, bo wykorzystać ją można i na zimno i na ciepło. To czego nie dacie rady zjeść na obiad, można potem wykorzystać na kanapki. Najważniejsze, że to wędlina bez sztucznych dodatków, pachnąca, krucha i przepyszna :)
Taki schab przygotowuje się szybko, prosto, najdłużej trwa pieczenie, no ale tego już nie przeskoczę.
Zapraszam!
Składniki:
- schab, dowolna ilość (pamiętajcie, że do pieczenia, to minimum kg mięsa musi być)
- ząbki czosnku (u mnie idzie dużo)
- przyprawy: sól, pieprz, majeranek, słodka czerwona papryka, odrobinę chilli, tymianek, suszony czosnek
- klarowane masło do obsmażenia schabu
Mięso myję, osuszam i oczyszczam z wszystkich błonek. Tak przygotowany schab nadziewam, przy pomocy noża z ostrym czubkiem, ząbkami czosnku. Ilość czosnku zależy od Was i Waszych upodobań. Nadziane mięso obtaczam w przyprawach, nie żałuje ich, zwracam uwagę jedynie na ilość soli i ostrej chilli. Przyprawiony schab wkładam do lodówki, na minimum 2 godziny, a najlepiej na całą noc, by przeszedł wszystkimi aromatami.
Po tym czasie na patelni roztapiam klarowane masło, obsmażam mięso z każdej strony na złoto i przekładam je do rękawa do pieczenia. Zamykam i wkładam do pieczenia. Mój kawałek miał ok 2 kg. Piekłam do w temperaturze 150 stopni, przez ok 3 godziny. Większe mięso pieczemy trochę dłużej.
Na ostatnie 15 minut pieczenia, rozcinam rękaw, aby schab się zrumienił.
Dziś przybywam z propozycją domowej pieczeni, domowej wędliny - jak kto woli, bo wykorzystać ją można i na zimno i na ciepło. To czego nie dacie rady zjeść na obiad, można potem wykorzystać na kanapki. Najważniejsze, że to wędlina bez sztucznych dodatków, pachnąca, krucha i przepyszna :)
Taki schab przygotowuje się szybko, prosto, najdłużej trwa pieczenie, no ale tego już nie przeskoczę.
Zapraszam!
Składniki:
- schab, dowolna ilość (pamiętajcie, że do pieczenia, to minimum kg mięsa musi być)
- ząbki czosnku (u mnie idzie dużo)
- przyprawy: sól, pieprz, majeranek, słodka czerwona papryka, odrobinę chilli, tymianek, suszony czosnek
- klarowane masło do obsmażenia schabu
Mięso myję, osuszam i oczyszczam z wszystkich błonek. Tak przygotowany schab nadziewam, przy pomocy noża z ostrym czubkiem, ząbkami czosnku. Ilość czosnku zależy od Was i Waszych upodobań. Nadziane mięso obtaczam w przyprawach, nie żałuje ich, zwracam uwagę jedynie na ilość soli i ostrej chilli. Przyprawiony schab wkładam do lodówki, na minimum 2 godziny, a najlepiej na całą noc, by przeszedł wszystkimi aromatami.
Po tym czasie na patelni roztapiam klarowane masło, obsmażam mięso z każdej strony na złoto i przekładam je do rękawa do pieczenia. Zamykam i wkładam do pieczenia. Mój kawałek miał ok 2 kg. Piekłam do w temperaturze 150 stopni, przez ok 3 godziny. Większe mięso pieczemy trochę dłużej.
Na ostatnie 15 minut pieczenia, rozcinam rękaw, aby schab się zrumienił.
Etykiety:
boże narodzenie,
dania mięsne,
domowa wędlina,
mięso,
mięso pieczone,
na ciepło,
na kanapki,
na obiad,
na zimno,
schab,
schab pieczony,
Wielkanoc
czwartek, 16 sierpnia 2018
Pomidorowy gulasz z szynki wieprzowej z warzywami.
Dzień dobry.
Jako, że sezon pomidorowy w pełni, nie może być u mnie ostatnio obiadu, bez udziału tych cudnych stworzeń jakimi są domowo hodowane malinówki. Tym razem wykorzystałam je do gulaszu z szynką. Wyszło super danie, takie jednogarnkowe, które pięknie pachnie i wyśmienicie smakuje.
Zapraszam!
Składniki:
- 1,2 kg szynki wieprzowej
- 2 kg pomidorów malinowych
- 3 ząbki czosnku
- 2 średnie cebule
- 4 łyżki groszku świeżego lub mrożonego
- 4 łyżki kukurydzy świeżej (jak nie ma, może być z puszki lub mrożona)
- pół małej główki kalafiora
- 3 ziarna ziela angielskiego, 2 liście laurowe
- sól, pieprz, suszony cząber, suszone oregano, szczypta cukru, słodka i ostra papryka
- olej rzepakowy do smażenia
Mięso myję, osuszam i obieram z błonek. Kroję w niedużą kostkę i oprószam przyprawami - sól, pieprz, słodka papryka. Odstawiam przynajmniej na 30 minut, aby przeszło smakiem. W tym czasie biorę się za pomidory. Kroję je na ćwiartki i ściągam z nich skórę. Dojrzałych malinówek nie trzeba parzyć, skórka schodzi z nich z łatwością. Pomidory kroję w mniejsze kawałki. Cebule obieram i kroję w niewielką kostkę.
Na patelnie rozgrzewam niedużą ilość oleju i wrzucam mięso, podsmażam z każdej strony na rumiano i dodaję cebulę. Wszystko na małym ogniu ma się dusić, aż mięso zmięknie, a cebula prawie rozpadnie i utworzy się lekki sosik. Jeśli trzeba można podlać wodą. Gotowe mięso odstawiam.
Czas na pomidory. Wrzucam je na patelnię, dodaję szczyptę cukru, sól, pieprz, ząbki czosnku oraz kalafior podzielony na bardzo małe różyczki i duszę. Woda wyparuje, pomidory się rozpadną, a kalafior zmięknie i utworzy mi się fajny sosik. Oczywiście wszystko na małym ogniu. Teraz kolej na mięso, ziele angielskie, liście laurowe i groszek z kukurydzą. Dodaję też zioła i wszystko dalej się ma dusić jakieś 15 minut. Kiedy warzywa są miękkie, próbuję i jeśli trzeba doprawiam solą lub pieprzem, dodaję też niedużo ostrej papryki.
Danie gotowe :)
Jako, że sezon pomidorowy w pełni, nie może być u mnie ostatnio obiadu, bez udziału tych cudnych stworzeń jakimi są domowo hodowane malinówki. Tym razem wykorzystałam je do gulaszu z szynką. Wyszło super danie, takie jednogarnkowe, które pięknie pachnie i wyśmienicie smakuje.
Zapraszam!
Składniki:
- 1,2 kg szynki wieprzowej
- 2 kg pomidorów malinowych
- 3 ząbki czosnku
- 2 średnie cebule
- 4 łyżki groszku świeżego lub mrożonego
- 4 łyżki kukurydzy świeżej (jak nie ma, może być z puszki lub mrożona)
- pół małej główki kalafiora
- 3 ziarna ziela angielskiego, 2 liście laurowe
- sól, pieprz, suszony cząber, suszone oregano, szczypta cukru, słodka i ostra papryka
- olej rzepakowy do smażenia
Mięso myję, osuszam i obieram z błonek. Kroję w niedużą kostkę i oprószam przyprawami - sól, pieprz, słodka papryka. Odstawiam przynajmniej na 30 minut, aby przeszło smakiem. W tym czasie biorę się za pomidory. Kroję je na ćwiartki i ściągam z nich skórę. Dojrzałych malinówek nie trzeba parzyć, skórka schodzi z nich z łatwością. Pomidory kroję w mniejsze kawałki. Cebule obieram i kroję w niewielką kostkę.
Na patelnie rozgrzewam niedużą ilość oleju i wrzucam mięso, podsmażam z każdej strony na rumiano i dodaję cebulę. Wszystko na małym ogniu ma się dusić, aż mięso zmięknie, a cebula prawie rozpadnie i utworzy się lekki sosik. Jeśli trzeba można podlać wodą. Gotowe mięso odstawiam.
Czas na pomidory. Wrzucam je na patelnię, dodaję szczyptę cukru, sól, pieprz, ząbki czosnku oraz kalafior podzielony na bardzo małe różyczki i duszę. Woda wyparuje, pomidory się rozpadną, a kalafior zmięknie i utworzy mi się fajny sosik. Oczywiście wszystko na małym ogniu. Teraz kolej na mięso, ziele angielskie, liście laurowe i groszek z kukurydzą. Dodaję też zioła i wszystko dalej się ma dusić jakieś 15 minut. Kiedy warzywa są miękkie, próbuję i jeśli trzeba doprawiam solą lub pieprzem, dodaję też niedużo ostrej papryki.
Danie gotowe :)
Etykiety:
dania jednogarnkowe,
dania mięsne,
groszek,
gulasz,
gulasz pomidorowy,
gulasz wieprzowy,
kalafior,
kukurydza,
na ciepło,
na obiad,
obiad,
pomidory,
pomidory malinowe
wtorek, 26 czerwca 2018
Placki ziemniaczane z młodych ziemniaków wg Czarodziejki
Witam już wakacyjnie :)
Robię je co roku, ale jakoś tak wcześniej, sama nie wiem czemu, nie wrzuciłam przepisu... Poprawiam się i dziś zapraszam na placki ziemniaczane z młodych ziemniaków. Posadziłam je, wykopałam, gdy nadszedł już czas i teraz przyszła pora na to, aby je zjeść :P
Placki z młodych ziemniaków są wyjątkowe... kruche, delikatne i chrupiące. Oczywiście trę je na tarce o grubych oczkach, bo ta forma im sprzyja i dodaję trochę ziół, aby były lepiej strawne (bo jednak to smażone danie), i jeszcze bardziej aromatyczne :)
Zapraszam!
Składniki:
- 1,5 kg młodych ziemniaków
- 1 jajko
- 1 średnia cebula
- sól, pieprz do smaku
- po pół łyżeczki suszonego tymianku i cząbru
- 1 duży ząbek czosnku
- 2 płaskie łyżki mąki
- olej rzepakowy do smażenia
Ziemniaki moczę i obieram z cienkiej błonki. Ścieram je na tarce o grubych oczkach i odstawiam na kilka minut na sito, aby pozbyć się nadmiaru wody.
Do większej miski przekładam odsączone ziemniaki, dodaję jajko, mąkę, czosnek i cebulę starte na tarce i bardzo drobnych oczkach. Dodaję także przyprawy i zioła. Wszystko mieszam.
Smażę je na dobrze rozgrzanym oleju, na średnim ogniu. Mają być złociste z obu stron. Przed podaniem odsączam placki na papierowym ręczniku z nadmiaru tłuszczu.
Można zajadać je bez niczego i ja tak robię, ale można też podać do nich jogurt, posiekany szczypior, koperek i co kto lubi tak na prawdę :)
Robię je co roku, ale jakoś tak wcześniej, sama nie wiem czemu, nie wrzuciłam przepisu... Poprawiam się i dziś zapraszam na placki ziemniaczane z młodych ziemniaków. Posadziłam je, wykopałam, gdy nadszedł już czas i teraz przyszła pora na to, aby je zjeść :P
Placki z młodych ziemniaków są wyjątkowe... kruche, delikatne i chrupiące. Oczywiście trę je na tarce o grubych oczkach, bo ta forma im sprzyja i dodaję trochę ziół, aby były lepiej strawne (bo jednak to smażone danie), i jeszcze bardziej aromatyczne :)
Zapraszam!
Składniki:
- 1,5 kg młodych ziemniaków
- 1 jajko
- 1 średnia cebula
- sól, pieprz do smaku
- po pół łyżeczki suszonego tymianku i cząbru
- 1 duży ząbek czosnku
- 2 płaskie łyżki mąki
- olej rzepakowy do smażenia
Ziemniaki moczę i obieram z cienkiej błonki. Ścieram je na tarce o grubych oczkach i odstawiam na kilka minut na sito, aby pozbyć się nadmiaru wody.
Do większej miski przekładam odsączone ziemniaki, dodaję jajko, mąkę, czosnek i cebulę starte na tarce i bardzo drobnych oczkach. Dodaję także przyprawy i zioła. Wszystko mieszam.
Smażę je na dobrze rozgrzanym oleju, na średnim ogniu. Mają być złociste z obu stron. Przed podaniem odsączam placki na papierowym ręczniku z nadmiaru tłuszczu.
Można zajadać je bez niczego i ja tak robię, ale można też podać do nich jogurt, posiekany szczypior, koperek i co kto lubi tak na prawdę :)
Smacznie pozdrawiam!
Etykiety:
bez mięsa,
dania bezmięsne,
młode ziemniaki,
na ciepło,
na obiad,
placki ziemniaczane smażone,
placki ziemniaczane z młodych ziemniaków,
ziemniaki
czwartek, 17 maja 2018
Krem z białych szparagów
Dzień dobry :)
Kolejna szparagowa propozycja w moim wykonaniu. Tym razem szybka i prosta zupa, a konkretnie krem z białych szparagów. Dodałam do niego pomidorowego chipsa i odrobinę czarnuszki, aby podkręcić smak.
Zapraszam!
Składniki:
- 1,5 litra domowego bulionu (u mnie bulion gotowany na indyku)
- półtora pęczka białych szparagów
- 2 małe ziemniaki
- 1 szalotka
- 2 ząbki czosnku
- kawałek białej części pora (u mnie ok. 8 cm)
- sól, pieprz,
- łyżka oleju rzepakowego
- masło do duszenia szparagów
- 2 pomidory
- czosnek w proszku, bazylia i oregano, szczypta cukru trzcinowego
- czarnuszka do posypania zupy (opcjonalnie)
Szparagi ubieram, odcinam twarde części. Główki odcinam i odkładam osobno. Resztę szparagów kroję na mniejsze części. Cebulę i pora obieram, myję i kroję w plastry, czosnek kroję na mniejsze części, a obranego zimniaka w kostkę. Na patelni rozgrzewam olej i wrzucam kolejno cebulę, pora, ziemniaki i na końcu czosnek. Duszę wszystko razem kilka minut. Wrzucam do bulionu i powoli gotuję.
Na tej samej patelni rozgrzewam łyżkę masła i wrzucam pokrojone szparagi (bez główek). Podsmażam je na małym ogniu, aż zeszklą się i nieco zmiękną. Przy okazji nabiorą lekko orzechowego aromatu. Dodaję do bulionu i pod przykryciem powoli gotuję, aż ziemniaki i szparagi będą zupełnie miękkie. Po tym czasie zupę dokładnie blenduję i doprawiam do smaku. Klasycznie - sól i świeżo mielony pieprz. Jeśli szparagi został dobrze obrane i dokładnie zmiksowane, to nie ma potrzeby przecierać zupy przez sitko.
Zupę podałam posypaną ziarnami czarnuszki, a do smaku dodałam pomidorowe chipsy.
Dodaję też do niej podsmażone na złoto na maśle szparagowe główki. Fajnie chrupią i są
przepyszne :)
Chipsy z pomidorów:
Pomidory kroję na grubsze plastry i układam na blasze. Obsypuję z dwóch stron solą, ziołami, czosnkiem i odrobiną trzcinowego cukru. Wstawiam do piekarnika, temp. 120 stopni i osuszam, aż będą chrupiące. Czas zależy od rodzaju użytych pomidorów, od tego ile mają w sobie wody. Chips ma być chrupiący ale nie spalony :)
Kolejna szparagowa propozycja w moim wykonaniu. Tym razem szybka i prosta zupa, a konkretnie krem z białych szparagów. Dodałam do niego pomidorowego chipsa i odrobinę czarnuszki, aby podkręcić smak.
Zapraszam!
Składniki:
- 1,5 litra domowego bulionu (u mnie bulion gotowany na indyku)
- półtora pęczka białych szparagów
- 2 małe ziemniaki
- 1 szalotka
- 2 ząbki czosnku
- kawałek białej części pora (u mnie ok. 8 cm)
- sól, pieprz,
- łyżka oleju rzepakowego
- masło do duszenia szparagów
- 2 pomidory
- czosnek w proszku, bazylia i oregano, szczypta cukru trzcinowego
- czarnuszka do posypania zupy (opcjonalnie)
Szparagi ubieram, odcinam twarde części. Główki odcinam i odkładam osobno. Resztę szparagów kroję na mniejsze części. Cebulę i pora obieram, myję i kroję w plastry, czosnek kroję na mniejsze części, a obranego zimniaka w kostkę. Na patelni rozgrzewam olej i wrzucam kolejno cebulę, pora, ziemniaki i na końcu czosnek. Duszę wszystko razem kilka minut. Wrzucam do bulionu i powoli gotuję.
Na tej samej patelni rozgrzewam łyżkę masła i wrzucam pokrojone szparagi (bez główek). Podsmażam je na małym ogniu, aż zeszklą się i nieco zmiękną. Przy okazji nabiorą lekko orzechowego aromatu. Dodaję do bulionu i pod przykryciem powoli gotuję, aż ziemniaki i szparagi będą zupełnie miękkie. Po tym czasie zupę dokładnie blenduję i doprawiam do smaku. Klasycznie - sól i świeżo mielony pieprz. Jeśli szparagi został dobrze obrane i dokładnie zmiksowane, to nie ma potrzeby przecierać zupy przez sitko.
Zupę podałam posypaną ziarnami czarnuszki, a do smaku dodałam pomidorowe chipsy.
Dodaję też do niej podsmażone na złoto na maśle szparagowe główki. Fajnie chrupią i są
przepyszne :)
Chipsy z pomidorów:
Pomidory kroję na grubsze plastry i układam na blasze. Obsypuję z dwóch stron solą, ziołami, czosnkiem i odrobiną trzcinowego cukru. Wstawiam do piekarnika, temp. 120 stopni i osuszam, aż będą chrupiące. Czas zależy od rodzaju użytych pomidorów, od tego ile mają w sobie wody. Chips ma być chrupiący ale nie spalony :)
Etykiety:
krem z białych szparagów,
na ciepło,
na obiad,
pomidorowe chipsy,
szparagi,
zupa,
zupa krem
czwartek, 3 maja 2018
Aromatyczny czerwony barszcz wg Czarodziejki
Dzień dobry.
Już chyba nie raz wspominałam, że bardzo lubię zupy :) Dziś gotujemy klasyczny czerwony barszczyk, nie na zakwasie, który można by rozwinąć na wiele sposobów. U mnie pozostaje on w formie podstawowej. Ma tak piękny kolor, tak wspaniale pachnie i smakuje, aż dziw bierze, iż tak małym nakładem pracy można otrzymać garnek pełnej aromatu i jednocześnie prostej zupy.
Można go wypić tak po prostu, można dodać ugotowane młode ziemniaki z koperkiem, zjeść w towarzystwie krokieta czy pieroga, a nawet sadzonego jajka.... Możliwości jest całkiem sporo. Ja pozostaje jednak przy czystym barszczyki i dziś opowiem Wam, co zrobić, aby miał smak, aromat i głęboki kolor :)
Zapraszam!
Składniki:
- 7 kg buraków dobrej jakości (u mnie samodzielnie wychodowane)
- indyk na wywar
- włoszczyzna (2 marchewki, 1 pietruszka, mały seler, 1 por)
- średnia cebula przekrojona na pół
- gałązka świeżego lubczyku
- główka czosnku
- po 3 kulki ziela angielskiego i kolorowego pieprzu
- liść laurowy
- sól, pieprz
- cytryna
- majeranek (opcjonalnie)
- 5 litrów wody
Mięso, włoszczyznę, cebulę, lubczyk, ziele, liść, kulki pieprzu i 5 rozgniecionych ząbków czosnku wkładam do garnka. Zalewam zimną wodą i gotuję na małym ogniu przez 1,5 godziny. W tym czasie buraki myję, obieram i kroję na mniejsze kawałki. Kiedy upłynie czas gotowania się bulionu dodaję buraki. Jest ich sporo i tak ma być. W bulionie mają się one powoli gotować do miękkości, aż oddadzą swój cały aromat i smak. Kiedy wszystko jest miękkie, zdejmuję garnek z ognia, wyjmuję włoszczyznę, cebulę i pozostawiam wywar tylko z burakami. Dodaję jeszcze rozgniecione ząbki czosnku i odstawiam tak na całą noc, żeby sobie powoli wszystko stygło i nabierało smaku.
Na drugi dzień przecedzam moją zupę i dopiero teraz doprawiam.
Podgrzewam ją na małym ogniu, dodaję sól, świeżo mielony pieprz i sok z cytryny i jeszcze czosnek. Tego soku z cytryny, to według uznania. Można też dodać otarty majeranek.
Zupa po odstaniu się przez noc ma mocny kolor, pięknie pachnie burakiem i smakuje rewelacyjnie.
Ilość użytych buraków, ich jakość i leżakowanie w wywarze sprawiają, iż barszcz jest jak należy i każdemu będzie smakował.
Już chyba nie raz wspominałam, że bardzo lubię zupy :) Dziś gotujemy klasyczny czerwony barszczyk, nie na zakwasie, który można by rozwinąć na wiele sposobów. U mnie pozostaje on w formie podstawowej. Ma tak piękny kolor, tak wspaniale pachnie i smakuje, aż dziw bierze, iż tak małym nakładem pracy można otrzymać garnek pełnej aromatu i jednocześnie prostej zupy.
Można go wypić tak po prostu, można dodać ugotowane młode ziemniaki z koperkiem, zjeść w towarzystwie krokieta czy pieroga, a nawet sadzonego jajka.... Możliwości jest całkiem sporo. Ja pozostaje jednak przy czystym barszczyki i dziś opowiem Wam, co zrobić, aby miał smak, aromat i głęboki kolor :)
Zapraszam!
Składniki:
- 7 kg buraków dobrej jakości (u mnie samodzielnie wychodowane)
- indyk na wywar
- włoszczyzna (2 marchewki, 1 pietruszka, mały seler, 1 por)
- średnia cebula przekrojona na pół
- gałązka świeżego lubczyku
- główka czosnku
- po 3 kulki ziela angielskiego i kolorowego pieprzu
- liść laurowy
- sól, pieprz
- cytryna
- majeranek (opcjonalnie)
- 5 litrów wody
Mięso, włoszczyznę, cebulę, lubczyk, ziele, liść, kulki pieprzu i 5 rozgniecionych ząbków czosnku wkładam do garnka. Zalewam zimną wodą i gotuję na małym ogniu przez 1,5 godziny. W tym czasie buraki myję, obieram i kroję na mniejsze kawałki. Kiedy upłynie czas gotowania się bulionu dodaję buraki. Jest ich sporo i tak ma być. W bulionie mają się one powoli gotować do miękkości, aż oddadzą swój cały aromat i smak. Kiedy wszystko jest miękkie, zdejmuję garnek z ognia, wyjmuję włoszczyznę, cebulę i pozostawiam wywar tylko z burakami. Dodaję jeszcze rozgniecione ząbki czosnku i odstawiam tak na całą noc, żeby sobie powoli wszystko stygło i nabierało smaku.
Na drugi dzień przecedzam moją zupę i dopiero teraz doprawiam.
Podgrzewam ją na małym ogniu, dodaję sól, świeżo mielony pieprz i sok z cytryny i jeszcze czosnek. Tego soku z cytryny, to według uznania. Można też dodać otarty majeranek.
Zupa po odstaniu się przez noc ma mocny kolor, pięknie pachnie burakiem i smakuje rewelacyjnie.
Ilość użytych buraków, ich jakość i leżakowanie w wywarze sprawiają, iż barszcz jest jak należy i każdemu będzie smakował.
Smacznie pozdrawiam!
Etykiety:
bez mięsa,
buraczki,
buraki,
czerwony barszcz,
klasyczny czerwony barszcz,
na ciepło,
na obiad,
zupa
środa, 18 kwietnia 2018
Wołowina w sosie.
Witajcie :)
Dziś będzie mięsko. Wołowina, a konkretnie ligawa, z której zrobiłam kruche i soczyste danie, zanurzone w pysznym sosie z dodatkiem grzybów, dzięki czemu obiad będzie pachniał lasem.
Przepis jest prosty i mało skomplikowany, najdłużej przychodzi nam czekać, aż mięsko będzie miękkie.
Zapraszam!
Składniki:
- 1 kg ligawy wołowej
- mała cebula
- 2 ząbki czosnku
- garść suszonych podgrzybków
- świeżo mielony pieprz
- sól, liść laurowy, ziele angielskie
- 2 łyżeczki domowego, gęstego przecieru pomidorowego
- kromka razowego chleba
- 1 łyżeczka musztardy sarepskiej
- ok. pół litra domowego bulionu wołowego
- olej rzepakowy do smażenia
Ligawe wołową kroję na plastry i rozbijam tłuczkiem. Każdy plaster obficie pieprzę z obu stron. Na rozgrzanej patelni porcjami obsmażam na rumiano mięso z obu stron i przekładam do rondla. Po każdej obsmażonej partii wymywam cały smak z patelni przy pomocy bulionu i dodaję go, oczywiście, do mięsa.
Cebulę kroję na kostkę i dodaję do wołowiny, dodaję tam też grzyby, czosnek i odrobinę soli. Wszystko to ma się powoli dusić na niewielkim ogniu.
Ligawa jest gotowa dość szybko, bo po ok. godzinie. Miękkie kawałki mięsa wyjmuję z sosu, miksuję zawartość rondla i wkładam mięso z powrotem. Dodaję ziele, liścia laurowego i przecier pomidorowy. Kromkę razowca smaruję musztardą i wkładam do wołowiny. Wszystko duszę znów na małym ogniu, aż chleb zupełnie się rozpadnie i zagęści sos.
Na koniec, jeśli trzeba, doprawiam jeszcze sos solą lub pieprzem.
Dziś będzie mięsko. Wołowina, a konkretnie ligawa, z której zrobiłam kruche i soczyste danie, zanurzone w pysznym sosie z dodatkiem grzybów, dzięki czemu obiad będzie pachniał lasem.
Przepis jest prosty i mało skomplikowany, najdłużej przychodzi nam czekać, aż mięsko będzie miękkie.
Zapraszam!
Składniki:
- 1 kg ligawy wołowej
- mała cebula
- 2 ząbki czosnku
- garść suszonych podgrzybków
- świeżo mielony pieprz
- sól, liść laurowy, ziele angielskie
- 2 łyżeczki domowego, gęstego przecieru pomidorowego
- kromka razowego chleba
- 1 łyżeczka musztardy sarepskiej
- ok. pół litra domowego bulionu wołowego
- olej rzepakowy do smażenia
Ligawe wołową kroję na plastry i rozbijam tłuczkiem. Każdy plaster obficie pieprzę z obu stron. Na rozgrzanej patelni porcjami obsmażam na rumiano mięso z obu stron i przekładam do rondla. Po każdej obsmażonej partii wymywam cały smak z patelni przy pomocy bulionu i dodaję go, oczywiście, do mięsa.
Cebulę kroję na kostkę i dodaję do wołowiny, dodaję tam też grzyby, czosnek i odrobinę soli. Wszystko to ma się powoli dusić na niewielkim ogniu.
Ligawa jest gotowa dość szybko, bo po ok. godzinie. Miękkie kawałki mięsa wyjmuję z sosu, miksuję zawartość rondla i wkładam mięso z powrotem. Dodaję ziele, liścia laurowego i przecier pomidorowy. Kromkę razowca smaruję musztardą i wkładam do wołowiny. Wszystko duszę znów na małym ogniu, aż chleb zupełnie się rozpadnie i zagęści sos.
Na koniec, jeśli trzeba, doprawiam jeszcze sos solą lub pieprzem.
Smacznego życzę :*
Etykiety:
ciemny sos,
dania mięsne,
grzyby,
grzyby suszone,
ligawa,
na ciepło,
na obiad,
sos,
sos własny,
sos z grzybami,
wołowina
niedziela, 8 kwietnia 2018
Zupa cytrynowa wg Czarodziejki
Dzień dobry :)
Wiosna panoszy się coraz mocniej, słońce błyszczy na bezchmurnym niebie i wszędzie robi się coraz jaśniej. Świeżość... Chyba właśnie dlatego zdecydowałam się przygotować zupę cytrynową. Avgolemone, grecki przysmak, bardzo ceniony i lubiany. Myślę, że ta zupa będzie miała tyle samo zwolenników, co przeciwników. Jest lekka, czuć kwasowość i jednocześnie kremowa, za sprawą jajek. Bardzo podoba mi się dodatek tymianku. Dałam dwa - zwykły i cytrynowy.
Bulion przygotowałam sama, bo uważam, iż zupy od podstaw są najlepsze. Ale dość rozpisywania się, zapraszam na miseczkę cytrynowej radości :)
Zapraszam!
Składniki na bulion:
- pojedyncza pierś z kurczaka
- kawałek indyka (np. skrzydło)
- włoszczyzna
- kilka gałązek świeżego tymianku cytrynowego
- pół łyżeczki suszonego tymianku
- 2 rozgniecione ziarenka kolendry
- liść laurowy, 2 ziarenka ziela angielskiego
- 2 l wody
Wszystkie składniki bulionu wkładam do garnka, zalewam wodą i gotuję bardzo powoli, aż wywar nabierze smaku i będzie klarowny. Gotowego rosołu ma zostać ok 1,5l. Pierś z gotowania bulionu studzę i kroję na mniejsze kawałki, dodam ją potem do zupy.
Składniki na zupę:
- 2 duże jaja
- 1 duża cytryna
- torebka kolorowego ryżu ugotowana na sypko
- sól, pieprz
- cytryna i zioła do dekoracji
Oddzielam białka od żółtek. Białka ubijam na sztywną pianę, dodaję żółtka i ubijam. Wyciskam sok z cytryny i dodaję do masy jajecznej, mieszam. Na koniec masę hartuję szklanką ciepłego bulionu i wlewam wszystko, stale mieszając do garnka. Podgrzewam zupę na ogniu i pilnuję, aby się zagotowała, z uwagi na ryzyko ścięcia się jajek. Doprawiam do smaku solą i pieprzem.
Zupę podaję z kolorowym ryżem, kawałkami kurczaka i tymiankiem. Dekorują ją także plasterkami cytryny.
Wiosna panoszy się coraz mocniej, słońce błyszczy na bezchmurnym niebie i wszędzie robi się coraz jaśniej. Świeżość... Chyba właśnie dlatego zdecydowałam się przygotować zupę cytrynową. Avgolemone, grecki przysmak, bardzo ceniony i lubiany. Myślę, że ta zupa będzie miała tyle samo zwolenników, co przeciwników. Jest lekka, czuć kwasowość i jednocześnie kremowa, za sprawą jajek. Bardzo podoba mi się dodatek tymianku. Dałam dwa - zwykły i cytrynowy.
Bulion przygotowałam sama, bo uważam, iż zupy od podstaw są najlepsze. Ale dość rozpisywania się, zapraszam na miseczkę cytrynowej radości :)
Zapraszam!
Składniki na bulion:
- pojedyncza pierś z kurczaka
- kawałek indyka (np. skrzydło)
- włoszczyzna
- kilka gałązek świeżego tymianku cytrynowego
- pół łyżeczki suszonego tymianku
- 2 rozgniecione ziarenka kolendry
- liść laurowy, 2 ziarenka ziela angielskiego
- 2 l wody
Wszystkie składniki bulionu wkładam do garnka, zalewam wodą i gotuję bardzo powoli, aż wywar nabierze smaku i będzie klarowny. Gotowego rosołu ma zostać ok 1,5l. Pierś z gotowania bulionu studzę i kroję na mniejsze kawałki, dodam ją potem do zupy.
Składniki na zupę:
- 2 duże jaja
- 1 duża cytryna
- torebka kolorowego ryżu ugotowana na sypko
- sól, pieprz
- cytryna i zioła do dekoracji
Oddzielam białka od żółtek. Białka ubijam na sztywną pianę, dodaję żółtka i ubijam. Wyciskam sok z cytryny i dodaję do masy jajecznej, mieszam. Na koniec masę hartuję szklanką ciepłego bulionu i wlewam wszystko, stale mieszając do garnka. Podgrzewam zupę na ogniu i pilnuję, aby się zagotowała, z uwagi na ryzyko ścięcia się jajek. Doprawiam do smaku solą i pieprzem.
Zupę podaję z kolorowym ryżem, kawałkami kurczaka i tymiankiem. Dekorują ją także plasterkami cytryny.
Słonecznej niedzieli życzę :)
Etykiety:
avgolemone,
cytryny,
dania mięsne,
na ciepło,
na obiad,
na zimno,
tymianek,
zupa,
zupa cytrynowa
piątek, 9 marca 2018
Pieczone ziemniaczki II, pyszne i aromatyczne.
Dzień dobry :)
Nie uważam, aby ziemniaki były bardzo tuczące, choć dość często spotykam się z tym stwierdzeniem. To sosy i omasty, którymi polewamy ziemniaki zwiększają znacznie ich wartość energetyczną i sprawiają, że odsuwamy od siebie to warzywo.
A szkoda, bo można z nich wyczarować wiele dań, które robi się szybko i smakują na prawdę wyśmienicie.
Dziś zapraszam na kolejną odsłonę pieczonego ziemniaka :)
Składniki:
- ziemniaki (dowolna ilość)
- olej rzepakowy
- sól, pieprz, ulubione zioła (u mnie tymianek, rozmaryn, cząber i szałwia)
- mielona suszona papryka, mielony suszony czosnek
Ziemniaki myję dokładnie, nie obieram ich więc trzeba je naprawdę dokładnie oczyścić, a potem kroję na cienkie plasterki. Można sobie pomóc mandoliną czy jakimś innym sprzętem.
Plastry ziemniaków zalewam zimną wodą i płuczę, aby pozbyć się nadmiaru skrobi. Odsączam na sicie i przekładam do miski. Dodaję ulubione zioła, sól, pieprz, czosnek i paprykę.
Skrapiam wszystko olejem rzepakowym i mieszam, aby ziemniaki pokryły się przyprawami.
Nagrzewam piekarnik do 180 stopni, ziemniaki wkładam do naczynia żaroodpornego i zapiekam, aż będą rumiane i chrupiące.
Nie uważam, aby ziemniaki były bardzo tuczące, choć dość często spotykam się z tym stwierdzeniem. To sosy i omasty, którymi polewamy ziemniaki zwiększają znacznie ich wartość energetyczną i sprawiają, że odsuwamy od siebie to warzywo.
A szkoda, bo można z nich wyczarować wiele dań, które robi się szybko i smakują na prawdę wyśmienicie.
Dziś zapraszam na kolejną odsłonę pieczonego ziemniaka :)
Składniki:
- ziemniaki (dowolna ilość)
- olej rzepakowy
- sól, pieprz, ulubione zioła (u mnie tymianek, rozmaryn, cząber i szałwia)
- mielona suszona papryka, mielony suszony czosnek
Ziemniaki myję dokładnie, nie obieram ich więc trzeba je naprawdę dokładnie oczyścić, a potem kroję na cienkie plasterki. Można sobie pomóc mandoliną czy jakimś innym sprzętem.
Plastry ziemniaków zalewam zimną wodą i płuczę, aby pozbyć się nadmiaru skrobi. Odsączam na sicie i przekładam do miski. Dodaję ulubione zioła, sól, pieprz, czosnek i paprykę.
Skrapiam wszystko olejem rzepakowym i mieszam, aby ziemniaki pokryły się przyprawami.
Nagrzewam piekarnik do 180 stopni, ziemniaki wkładam do naczynia żaroodpornego i zapiekam, aż będą rumiane i chrupiące.
Etykiety:
dodatki,
na ciepło,
na obiad,
pieczone ziemniaczki,
pieczone ziemniaki,
ziemniaki,
zioła
poniedziałek, 5 marca 2018
Schab pieczony w garnku rzymskim.
Dzień dobry :)
Ostatni wpis dotyczył moich spostrzeżeń na temat użyteczności garnka rzymskiego w kuchni. By nie być gołosłowną, chciałam dziś podzielić się moim sposobem na pieczony schab.
Przygotowanie jest proste, a efekt to soczysty i kruchy oraz lekki kawałek mięsa do obiadu.
Zapraszam!
- 1,5 kg schabu bez kości
- 3 ząbki czosnku
- po łyżeczce majeranku, tymianku, słodkiej papryki
- 1 łyżeczka soli, świeżo mielony pieprz
- kilka ziarenek ziela angielskiego, kolorowego pieprzu i jałowca
- kilka gałązek rozmarynu i tymianku
- świeże liście laurowe
- kilka cebul i 2 ząbki czosnku
- 100 ml cydru naturalnego
Schab myję i pozbawiam wszelkich błonek. Czosnek wraz z solą ucieram w moździerzu na gładką masę. Dodaję zioła, paprykę i pieprz. Taką mieszanką nacieram mięso i wkładam je w duży foliowy woreczek strunowy. Mięso będzie mi się marynowało całą noc w lodówce.
Przed pieczeniem na pół godziny namaczam w wodzie garnek rzymski. Wyjmuję także mięso, aby się ogrzało.
Piekarnik nagrzewam do temperatury 160 stopni. Namoczony garnek wycieram ściereczką do sucha i na jego dnie układam pokrojone w grube cząstki cebule. Na nich układam mięso, a na mięsie ziele angielskie, jałowiec, pieprz, liście laurowe i świeży rozmaryn z tymiankiem.
Całość podlewam jeszcze dla większego aromatu cydrem. Alkohol w czasie pieczenia wyparuje, ale jego aromat pozostanie.
Schab wkładam do zimnego piekarnika, będzie piekł się powoli - 3-4 godziny.
Na ostatnie 20 minut pieczenia zdejmuję pokrywkę mojego garnka, aby schab mi się ładnie
przyrumienił.
Ostatni wpis dotyczył moich spostrzeżeń na temat użyteczności garnka rzymskiego w kuchni. By nie być gołosłowną, chciałam dziś podzielić się moim sposobem na pieczony schab.
Przygotowanie jest proste, a efekt to soczysty i kruchy oraz lekki kawałek mięsa do obiadu.
Zapraszam!
- 1,5 kg schabu bez kości
- 3 ząbki czosnku
- po łyżeczce majeranku, tymianku, słodkiej papryki
- 1 łyżeczka soli, świeżo mielony pieprz
- kilka ziarenek ziela angielskiego, kolorowego pieprzu i jałowca
- kilka gałązek rozmarynu i tymianku
- świeże liście laurowe
- kilka cebul i 2 ząbki czosnku
- 100 ml cydru naturalnego
Schab myję i pozbawiam wszelkich błonek. Czosnek wraz z solą ucieram w moździerzu na gładką masę. Dodaję zioła, paprykę i pieprz. Taką mieszanką nacieram mięso i wkładam je w duży foliowy woreczek strunowy. Mięso będzie mi się marynowało całą noc w lodówce.
Przed pieczeniem na pół godziny namaczam w wodzie garnek rzymski. Wyjmuję także mięso, aby się ogrzało.
Piekarnik nagrzewam do temperatury 160 stopni. Namoczony garnek wycieram ściereczką do sucha i na jego dnie układam pokrojone w grube cząstki cebule. Na nich układam mięso, a na mięsie ziele angielskie, jałowiec, pieprz, liście laurowe i świeży rozmaryn z tymiankiem.
Całość podlewam jeszcze dla większego aromatu cydrem. Alkohol w czasie pieczenia wyparuje, ale jego aromat pozostanie.
Schab wkładam do zimnego piekarnika, będzie piekł się powoli - 3-4 godziny.
Na ostatnie 20 minut pieczenia zdejmuję pokrywkę mojego garnka, aby schab mi się ładnie
przyrumienił.
Smacznie pozdrawiam :)
Etykiety:
cydr,
dania mięsne,
długie pieczenie.,
garnek rzymski,
mięso,
mięso pieczone,
na ciepło,
na obiad,
schab,
schab pieczony
piątek, 23 lutego 2018
Burgery rybne, soczyste i pyszne, z sosem jogurtowym według Czarodziejki
Przychodzę dziś z nowym przepisem, który popełniłam w ramach mojej własnej akcji - odczarować rybę.
Chciałabym się podzielić pysznymi, zdrowymi i soczystymi rybnymi kotlecikami, zwanymi także burgerami. Można je podać klasycznie z ryżem lub pieczonymi ziemniaczkami, a można także wyczarować z nich domowy, zdrowy fast food w postaci rybnego burgera.
Do ryby polecam sos jogurtowy, który jest chrupiący i świeży.
Zapraszam na przepis!
Składniki na kotlety:
- 60 dag ulubionej ryby (u mnie filety z dorsza)
- 1 żółtko
- 1 czerstwa bułka kajzerka
- spora garść posiekanego koperku
- 1 średnia cebula bardzo drobno posiekana
- sól, pieprz
- ząbek czosnku
- łyżka oleju rzepakowego
- mleko do namoczenia bułki
- bułka tarka to obtoczenia
- masło klarowane do smażenia
Posiekaną cebulkę podduszam na oleju, odstawiam do ostygnięcia.
Osuszone filety przepuszczam przez maszynkę, sitko o grubych oczkach. Do ryby dodaję żółtko, odciśniętą wcześniej namoczoną w mleku bułkę, koperek, starty drobno czosnek i cebulkę. Wszystko mieszam i doprawiam do smaku solą i pieprzem.
Masa ma być zwarta ale delikatna. Nie dodaję już do masy bułki tartej i właśnie dzięki temu burgery będą soczyste i kruche.
Uformowane kotlety obtaczam w bułce tartej. Smażę na niedużej ilości klarowanego masła, aż będą złote z obu stron.
Składniki na jogurtowy sos:
- 1 opakowanie gęstego jogurtu naturalnego
- 1 cebula szalotka
- nieduży pęczek szczypiorku
- 3 rzodkiewki
- 1 średni ogórek kiszony
- sól, pieprz
Cebulę, szczypiorek, rzodkiewki myję i siekam drobno. To samo robię z ogórkiem kiszonym. Wrzucam wszystko do miseczki, dodaję jogurt i doprawiam. Wszystko mieszam.
Sos gotowy :)
Etykiety:
bez mięsa,
burgery rybne,
dania bezmięsne,
dania rybne,
domowy fast food,
kotlety rybne,
na ciepło,
na obiad,
ryba
czwartek, 1 lutego 2018
Paluszki rybne i pieczone ziemniaczki, pyszne i aromatyczne.
Witam gorąco :)
Dziś post, dzięki któremu chciałabym odczarować rybę. Żeby była jeszcze bardziej lubiana i pożądana na naszych stołach. Ryba to zdrowy posiłek, nie musi być nudna czy niesmaczna.
Dość często, niestety, słyszę, iż jada się ją rzadko, albo bardzo rzadko.
Powód? Że niby niedobra, bezpłciowa w smaku... To nie prawda! Odpowiednio przygotowana smakuje rewelacyjnie i proszę mi wierzyć - dzieciaki nie będą chciały odejść o talerza :)
Zapraszam!
Składniki:
- filety rybne (u mnie dorsz, nasz bałtycki, ilość ryby zależy do liczby biesiadników)
- cytryna
- sól, pieprz, majeranek, czosnek mielony
- ziemniaki u mnie odmiana Bella Rosa (ilość tak samo, jak z rybą)
- jajka, mąką i bułka tarta
- domowa przyprawa do pieczonych ziemniaków
- olej rzepakowy
Zaczynam od ryby. Umyte i osuszone filety solidnie skrapiam sokiem z cytryny i odstawiam na pół godziny. Po tym czasie przyprawiam solą, pieprzem, roztartym w dłoniach majerankiem i mielonym czosnkiem. Odstawiam na kolejne pół godziny, albo nawet na całą noc do lodówki. Tuż przed smażeniem kroję filety na mniejsze części - na paluszki. Panieruję je kolejno: mąka, roztrzepane jajko, bułka tarta i smażę na złoto. Paluszki zawsze odsączam na papierze, aby pozbyć się nadmiaru tłuszczu.
Ziemniaki dokładnie szoruję w wodzie, aby pozbyć się ziemi. To ważna czynność, gdyż ziemniaki będą pieczone ze skórką. Umyte kroję na mniejsze części - łódeczki albo nadaję im kształt frytek, wszystko wedle gustu i uznania. Jeszcze raz płuczę w zimnej wodzie i odstawiam, aby odciekły.
Rozgrzewam piekarnik do 180 stopni, ziemniaki wykładam na blaszkę, skrapiam odrobiną oleju i obficie posypuję domową przyprawą do pieczonych ziemniaków. Wstawiam do piekarnika i piekę, aż będą chrupiące i złote - ok. 30 minut.
Do ryby i ziemniaków podaję szybki sos z jogurtu i świeżego ogórka. Gęsty beztłuszczowy jogurt mieszam z ogórkiem startym na tarce o grubych oczkach, doprawiam solą, pieprzem i czosnkiem.
Świetna propozycja na obiad z rybą w roli głównej. To danie, o które dzieci się upominają :)
Dziś post, dzięki któremu chciałabym odczarować rybę. Żeby była jeszcze bardziej lubiana i pożądana na naszych stołach. Ryba to zdrowy posiłek, nie musi być nudna czy niesmaczna.
Dość często, niestety, słyszę, iż jada się ją rzadko, albo bardzo rzadko.
Powód? Że niby niedobra, bezpłciowa w smaku... To nie prawda! Odpowiednio przygotowana smakuje rewelacyjnie i proszę mi wierzyć - dzieciaki nie będą chciały odejść o talerza :)
Zapraszam!
Składniki:
- filety rybne (u mnie dorsz, nasz bałtycki, ilość ryby zależy do liczby biesiadników)
- cytryna
- sól, pieprz, majeranek, czosnek mielony
- ziemniaki u mnie odmiana Bella Rosa (ilość tak samo, jak z rybą)
- jajka, mąką i bułka tarta
- domowa przyprawa do pieczonych ziemniaków
- olej rzepakowy
Zaczynam od ryby. Umyte i osuszone filety solidnie skrapiam sokiem z cytryny i odstawiam na pół godziny. Po tym czasie przyprawiam solą, pieprzem, roztartym w dłoniach majerankiem i mielonym czosnkiem. Odstawiam na kolejne pół godziny, albo nawet na całą noc do lodówki. Tuż przed smażeniem kroję filety na mniejsze części - na paluszki. Panieruję je kolejno: mąka, roztrzepane jajko, bułka tarta i smażę na złoto. Paluszki zawsze odsączam na papierze, aby pozbyć się nadmiaru tłuszczu.
Ziemniaki dokładnie szoruję w wodzie, aby pozbyć się ziemi. To ważna czynność, gdyż ziemniaki będą pieczone ze skórką. Umyte kroję na mniejsze części - łódeczki albo nadaję im kształt frytek, wszystko wedle gustu i uznania. Jeszcze raz płuczę w zimnej wodzie i odstawiam, aby odciekły.
Rozgrzewam piekarnik do 180 stopni, ziemniaki wykładam na blaszkę, skrapiam odrobiną oleju i obficie posypuję domową przyprawą do pieczonych ziemniaków. Wstawiam do piekarnika i piekę, aż będą chrupiące i złote - ok. 30 minut.
Do ryby i ziemniaków podaję szybki sos z jogurtu i świeżego ogórka. Gęsty beztłuszczowy jogurt mieszam z ogórkiem startym na tarce o grubych oczkach, doprawiam solą, pieprzem i czosnkiem.
Świetna propozycja na obiad z rybą w roli głównej. To danie, o które dzieci się upominają :)
Smacznie pozdrawiam!
Etykiety:
dla dzieci,
fish&chips,
na ciepło,
na obiad,
pieczone ziemniaczki,
pieczone ziemniaki,
ryba,
ryba smażona
piątek, 26 stycznia 2018
Aromatyczny krem pomidorowo-paprykowy z pastą z awokado, na bulionie z kaczki.
Witam i na zupę zapraszam :)
Proponuję rozjaśnić obecną porę roku i nadać jej trochę barw. Zupka mi w tym pomoże :)
Dzisiejsza propozycja to baza, czyli bulion z kaczki, plus pieczone pomidory i papryka.
Wszystko otulone aromatem ziół. Danie rozgrzewa, syci i jest pyszne.
Zapraszam!
Składniki na bulion:
- 2 udka z kaczki (lub inna jej część)
- duża marchew
- duża pietruszka
- pół sporego selera
- gałązka selera naciowego
- pół cebuli (w łupince)
- ziele angielskie, liść laurowy
- ząbek czosnku (w łupince, rozgnieciony)
Mięso, warzywa i przyprawy wkładam do garnka. Zalewam wszystko zimną wodą i gotuję na małym ogniu, aż bulion nabierze smaku, zapachu i koloru. Trwa to ok 2 godzin. Ilość wody jaką dodaję to ok 2,5 litra. Gotowy bulion ma objętość ok 1,5 litra, więc sporo odparowało, ale mi o to chodzi. Powolne gotowanie, bez soli!, powoduje, ze bulion jest klarowny, ma smak, zapach i uwierzcie już w sumie bez żadnych dodatków mogłabym go pić.
Składniki na krem:
- 6 pomidorów malinowych
- 2 średnie czerwone papryki
- sól, pieprz, rozmaryn, oregano, czosnek suszony
- oliwa z oliwek
Pomidory i paprykę myję, kroję na pół. Z papryki wydrążam gniazda nasienne. Układam ja na blaszce, skrapiam oliwą z oliwek, posypuję obficie przyprawami i wstawiam do piekarnika nagrzanego do 160 stopni. Piekę, aż zmiękną, a ich skórki nabiorą koloru.
Po wyjęciu z piekarnika blenduję wszystko na gładką masę. Nie pozbawiam skórek ani pomidorów, ani papryki. Mój blender świetnie sobie z nimi radzi, a po za tym w skórkach jest dużo aromatu, smaku i cennych składników. Jak ktoś ma ochotę, może zdjąć skórki, albo przetrzeć przecier, nim doda go do zupy.
Składniki na pastę z awokado:
- 2 dojrzałe awokado
- ząbek czosnku
- 2 łyżeczki soku z cytryny
- sól, pieprz
Wyjmuję miąższ z awokado, skrapiam sokiem i rozgniatam widelcem. Dodaję przeciśnięty przez praskę czosnek i mieszam na pastę. Doprawiam solą i pierzem do smaku.
Krem:
Gotowy bulion mieszam z przecierem pomidorowo-paprykowym. Doprawiam do smaku solą, pieprzem i odrobiną cukru. Zagotowuję wszystko. Jeśli konsystencja zupy okaże się dla kogoś zbyt rzadka, można jeszcze podgotować i odparować krem.
Zupę podaję w miseczkach, a na środek wykładam pastę z awokado.
Proponuję rozjaśnić obecną porę roku i nadać jej trochę barw. Zupka mi w tym pomoże :)
Dzisiejsza propozycja to baza, czyli bulion z kaczki, plus pieczone pomidory i papryka.
Wszystko otulone aromatem ziół. Danie rozgrzewa, syci i jest pyszne.
Zapraszam!
Składniki na bulion:
- 2 udka z kaczki (lub inna jej część)
- duża marchew
- duża pietruszka
- pół sporego selera
- gałązka selera naciowego
- pół cebuli (w łupince)
- ziele angielskie, liść laurowy
- ząbek czosnku (w łupince, rozgnieciony)
Mięso, warzywa i przyprawy wkładam do garnka. Zalewam wszystko zimną wodą i gotuję na małym ogniu, aż bulion nabierze smaku, zapachu i koloru. Trwa to ok 2 godzin. Ilość wody jaką dodaję to ok 2,5 litra. Gotowy bulion ma objętość ok 1,5 litra, więc sporo odparowało, ale mi o to chodzi. Powolne gotowanie, bez soli!, powoduje, ze bulion jest klarowny, ma smak, zapach i uwierzcie już w sumie bez żadnych dodatków mogłabym go pić.
Składniki na krem:
- 6 pomidorów malinowych
- 2 średnie czerwone papryki
- sól, pieprz, rozmaryn, oregano, czosnek suszony
- oliwa z oliwek
Pomidory i paprykę myję, kroję na pół. Z papryki wydrążam gniazda nasienne. Układam ja na blaszce, skrapiam oliwą z oliwek, posypuję obficie przyprawami i wstawiam do piekarnika nagrzanego do 160 stopni. Piekę, aż zmiękną, a ich skórki nabiorą koloru.
Po wyjęciu z piekarnika blenduję wszystko na gładką masę. Nie pozbawiam skórek ani pomidorów, ani papryki. Mój blender świetnie sobie z nimi radzi, a po za tym w skórkach jest dużo aromatu, smaku i cennych składników. Jak ktoś ma ochotę, może zdjąć skórki, albo przetrzeć przecier, nim doda go do zupy.
Składniki na pastę z awokado:
- 2 dojrzałe awokado
- ząbek czosnku
- 2 łyżeczki soku z cytryny
- sól, pieprz
Wyjmuję miąższ z awokado, skrapiam sokiem i rozgniatam widelcem. Dodaję przeciśnięty przez praskę czosnek i mieszam na pastę. Doprawiam solą i pierzem do smaku.
Krem:
Gotowy bulion mieszam z przecierem pomidorowo-paprykowym. Doprawiam do smaku solą, pieprzem i odrobiną cukru. Zagotowuję wszystko. Jeśli konsystencja zupy okaże się dla kogoś zbyt rzadka, można jeszcze podgotować i odparować krem.
Zupę podaję w miseczkach, a na środek wykładam pastę z awokado.
Smacznie pozdrawiam!
Etykiety:
bulion drobiowy,
bulion z kaczki,
krem pomidorowo-paprykowy,
na ciepło,
na obiad,
papryka,
pomidory,
zupa,
zupa krem
wtorek, 21 czerwca 2016
Krupnik z pęczakiem wg Czarodziejki
Mały przerywnik od wypieku chleba :) Będzie zupa i to nie byle jaka, bo KRUPNIK!
Dziś dzień meczowy i postanowiłam uczcić go tą dobrze znaną, czasem mało docenianą, ale jakże polską i pyszną zupą, w moim wykonaniu oczywiście.
Jest wiele wersji krupniku. Mój jest na bulionie drobiowym, z dodatkiem polskich suszonych grzybków, z moją ukochaną kasza pęczak, młodymi ziemniaczkami i marchewką.
Także nim emocje mnie ogarną, częstujcie się zupką i smacznego życzę :)
Zapraszam!
Bulion:
- podudzia z kurczaka sztuk 4
- gałązka świeżego lubczyku
- 2 młode marchewki
- młoda pietruszka z natką sztuk 1
- gałązki młodego selera
- ząbek młodego czosnku
- ziele angielskie 2 kulki
- 4 suszone grzybki
- liść laurowy
- 2,5 litra wody
Z podanych składników przygotowuję bulion. Najpierw do wody wrzucam podudzia, liść i ziele, a po 15 minutach dodaję warzywa, w tym marchew, którą kroję drobno. Ząbek czosnku rozgniatam w łupince i tak wrzucam do bulionu. Gotuję wszystko jakieś 30 minut, na małym ogniu.
Zupa:
- kasza jaglana 80g
- małe młode ziemniaczki (wybrałam na prawdę małe, więc dałam ich 10 sztuk)
- świeża natka i koperek
- mięso z bulionu
- sól, pieprz
Do gotowego bulionu dodaję kaszę. Gotuję ją 10 minut, dodaję ziemniaki i gotuję do ich miękkości. Podudzia z kurczaka obieram z mięsa i wrzucam je do zupy. Kiedy ziemniaki są miękkie doprawiam do smaku solą i pieprzem.
Gotową zupę podaję z natką pietruszki i koperkiem.
Dziś dzień meczowy i postanowiłam uczcić go tą dobrze znaną, czasem mało docenianą, ale jakże polską i pyszną zupą, w moim wykonaniu oczywiście.
Jest wiele wersji krupniku. Mój jest na bulionie drobiowym, z dodatkiem polskich suszonych grzybków, z moją ukochaną kasza pęczak, młodymi ziemniaczkami i marchewką.
Także nim emocje mnie ogarną, częstujcie się zupką i smacznego życzę :)
Zapraszam!
Bulion:
- podudzia z kurczaka sztuk 4
- gałązka świeżego lubczyku
- 2 młode marchewki
- młoda pietruszka z natką sztuk 1
- gałązki młodego selera
- ząbek młodego czosnku
- ziele angielskie 2 kulki
- 4 suszone grzybki
- liść laurowy
- 2,5 litra wody
Z podanych składników przygotowuję bulion. Najpierw do wody wrzucam podudzia, liść i ziele, a po 15 minutach dodaję warzywa, w tym marchew, którą kroję drobno. Ząbek czosnku rozgniatam w łupince i tak wrzucam do bulionu. Gotuję wszystko jakieś 30 minut, na małym ogniu.
Zupa:
- kasza jaglana 80g
- małe młode ziemniaczki (wybrałam na prawdę małe, więc dałam ich 10 sztuk)
- świeża natka i koperek
- mięso z bulionu
- sól, pieprz
Do gotowego bulionu dodaję kaszę. Gotuję ją 10 minut, dodaję ziemniaki i gotuję do ich miękkości. Podudzia z kurczaka obieram z mięsa i wrzucam je do zupy. Kiedy ziemniaki są miękkie doprawiam do smaku solą i pieprzem.
Gotową zupę podaję z natką pietruszki i koperkiem.
Etykiety:
bulion drobiowy,
kasza pęczak,
krupnik,
krupnik z pęczakiem,
na ciepło,
na obiad,
obiad,
zupa
czwartek, 22 października 2015
Jesienna zupa z jarmużem i kurczakiem według Czarodziejki.
Witam :)
Miałam chwilę przerwy, taką dłuższą i z różnych przyczyn. Głównie z powodu chwilowego wyjazdu na nasz Bałtyk ale nie tylko. Na brak czasu i nudę ogólnie nie narzekam.
Stęskniłam się jednak za blogiem. Ostatnio jesień wzbudza we mnie apetyt, ku mojemu przerażeniu oczywiście, zwłaszcza na dani na ciepło i rozgrzewająco-sycące kompozycje.
Od dawna chodziła za mną zupa z jarmużem, tylko jakoś weny brakowało Na szczęście nadeszła i pozwoliła mi oddać się kulinarnym eksperymentom. Tak oto powstała, co niżej przedstawiam, piękna sycąca i rozgrzewająca zupa z jarmużem w roli głównej. Cieszy mnie ona tym mocnie, że jarmuż kiedyś powszechny, potem zapomniany znów wraca na "salony" (czyli kuchnie).
Polecam dania z jego udziałem, bo to na prawdę cenne warzywo.
Zapraszam!
Bulion:
- 2 litry wody
- włoszczyzna
- 2 liście laurowe
- kilka ziarenek ziela angielskiego
- pęczek koperku
- 2 rozgniecione, w łupinkach, ząbki czosnku
Wszystkie warzywa myję, te które trzeba obieram i wrzucam do zimnej wody. Dodaję liść, ziele, czosnek i natkę. Ustawiam garnek na najmniejszy ogień i powoli gotuję. Bulion ma być aromatyczny, warzywa mają do niego oddać, to co najcenniejsze. Ważne! Kiedy przygotowuję bulion, nie ważne jaki rodzaj, nie solę go. To moja żelazna zasada.
Na zupę:
- 1 duża cebula
- 1 duża marchew
- 1 kalarepka
- 2 garście jarmużu
- pierś z kurczaka, podwójna
- puszka pomidorów pelatti w całości
- przyprawy: sól, pieprz, ostra papryka, kilka ziaren kminku
- 2 ząbki czosnku (albo według uznania)
- olej do smażenia
Cebulę obieram, siekam w niezbyt drobną kostkę. To samo robię z kalarepą. Marchewkę po obraniu kroję w talarki, jarmuż myję i pozbywam się tej twardej żyłki. Mięso z kurczaka myję, oczyszczam z błon i kroję w kostkę. Tak przygotowane mięso oprószam solą i pieprzem i odstawiam przynajmniej na pół godziny.
Kiedy bulion jest gotowy, na patelni rozgrzewam niedużo oleju i marchewkę. Ma się ona poddusić i lekko zmięknąć. Do marchewki dodaję kalarepę, a po kilku minutach cebulę. Wszystko razem podduszam kilka minut, ale nie za długo, bo nie chcę, żeby mi się cebula przypaliła i dodaję do bulionu. Bulion cały czas jest na najmniejszym ogniu.
Teraz czas na kurczaka, też trzeba go podsmażyć na patelni i dodać do zupy. Pomidory, już bez tłuszczu, lądują na patelni. Dodaję do nich odrobinę cukry i duszę. Mają się one rozpaść, a woda z nich ma wyparować. W tym czasie warzywa z zupy i kurczak dojdzie. Kiedy marchew jest miękka, wrzucam oczyszczony i porwany na mniejsze kawałki jarmuż. Daję mu ok. 10 minut, aby zmiękł i dopiero wtedy dodaję pomidory, które wcześniej blenduje na gładką masę.
Dopiero teraz doprawiam. Klasycznie sól i pieprz do smaku, a dla ostrości papryka. Czosnek dodaję bo lubię i według mnie fajnie podkręca smak zupy. Na sam koniec wrzucam do zupy kilka ziaren kminku. Lubię jego zapach i uważam, że świetnie nadaje się do tej kompozycji.
Zupka wyszła dość gęsta. Ciekawe jest, że nie zawiera ziemniaków. Kalarepka znakomicie je zastępuje :)
Miałam chwilę przerwy, taką dłuższą i z różnych przyczyn. Głównie z powodu chwilowego wyjazdu na nasz Bałtyk ale nie tylko. Na brak czasu i nudę ogólnie nie narzekam.
Stęskniłam się jednak za blogiem. Ostatnio jesień wzbudza we mnie apetyt, ku mojemu przerażeniu oczywiście, zwłaszcza na dani na ciepło i rozgrzewająco-sycące kompozycje.
Od dawna chodziła za mną zupa z jarmużem, tylko jakoś weny brakowało Na szczęście nadeszła i pozwoliła mi oddać się kulinarnym eksperymentom. Tak oto powstała, co niżej przedstawiam, piękna sycąca i rozgrzewająca zupa z jarmużem w roli głównej. Cieszy mnie ona tym mocnie, że jarmuż kiedyś powszechny, potem zapomniany znów wraca na "salony" (czyli kuchnie).
Polecam dania z jego udziałem, bo to na prawdę cenne warzywo.
Zapraszam!
Bulion:
- 2 litry wody
- włoszczyzna
- 2 liście laurowe
- kilka ziarenek ziela angielskiego
- pęczek koperku
- 2 rozgniecione, w łupinkach, ząbki czosnku
Wszystkie warzywa myję, te które trzeba obieram i wrzucam do zimnej wody. Dodaję liść, ziele, czosnek i natkę. Ustawiam garnek na najmniejszy ogień i powoli gotuję. Bulion ma być aromatyczny, warzywa mają do niego oddać, to co najcenniejsze. Ważne! Kiedy przygotowuję bulion, nie ważne jaki rodzaj, nie solę go. To moja żelazna zasada.
Na zupę:
- 1 duża cebula
- 1 duża marchew
- 1 kalarepka
- 2 garście jarmużu
- pierś z kurczaka, podwójna
- puszka pomidorów pelatti w całości
- przyprawy: sól, pieprz, ostra papryka, kilka ziaren kminku
- 2 ząbki czosnku (albo według uznania)
- olej do smażenia
Cebulę obieram, siekam w niezbyt drobną kostkę. To samo robię z kalarepą. Marchewkę po obraniu kroję w talarki, jarmuż myję i pozbywam się tej twardej żyłki. Mięso z kurczaka myję, oczyszczam z błon i kroję w kostkę. Tak przygotowane mięso oprószam solą i pieprzem i odstawiam przynajmniej na pół godziny.
Kiedy bulion jest gotowy, na patelni rozgrzewam niedużo oleju i marchewkę. Ma się ona poddusić i lekko zmięknąć. Do marchewki dodaję kalarepę, a po kilku minutach cebulę. Wszystko razem podduszam kilka minut, ale nie za długo, bo nie chcę, żeby mi się cebula przypaliła i dodaję do bulionu. Bulion cały czas jest na najmniejszym ogniu.
Teraz czas na kurczaka, też trzeba go podsmażyć na patelni i dodać do zupy. Pomidory, już bez tłuszczu, lądują na patelni. Dodaję do nich odrobinę cukry i duszę. Mają się one rozpaść, a woda z nich ma wyparować. W tym czasie warzywa z zupy i kurczak dojdzie. Kiedy marchew jest miękka, wrzucam oczyszczony i porwany na mniejsze kawałki jarmuż. Daję mu ok. 10 minut, aby zmiękł i dopiero wtedy dodaję pomidory, które wcześniej blenduje na gładką masę.
Dopiero teraz doprawiam. Klasycznie sól i pieprz do smaku, a dla ostrości papryka. Czosnek dodaję bo lubię i według mnie fajnie podkręca smak zupy. Na sam koniec wrzucam do zupy kilka ziaren kminku. Lubię jego zapach i uważam, że świetnie nadaje się do tej kompozycji.
Zupka wyszła dość gęsta. Ciekawe jest, że nie zawiera ziemniaków. Kalarepka znakomicie je zastępuje :)
Ściskam jesiennie :*
czwartek, 16 kwietnia 2015
Zupa pomidorowo-serowa na bulionie z kaczki.
Witam :)
Kto mnie zna, ten wie, jak bardzo lubię pomidory. Czy to na zimno, czy na gorąco, jako danie główne, jako przystawkę a nawet i deser... Dla mnie zawsze jest pora na pomidora!
Zapraszam dziś na pyszną i aromatyczną zupę, która za każdym zamieszaniem łyżki wygląda zupełnie inaczej!
Składniki:
- pół litra esencjonalnego bulionu z kaczki (długo gotowany z dodatkiem świeżej bazylii i rozmarynu, które włożyłam doń pod koniec powolnego gotowania; można zastąpić innym bulionem)
- 1 litr gęstego domowego przecieru pomidorowego
- 3 łyżeczki startego parmezanu
- 50 g gorgonzoli
- sól, pieprz, czosnek mielony
- sos balsamico (zrobiony z octu balsamicznego i miodu, składniki 1:1, odparowane w rondelku i ostudzone)
Do gotowego bulionu wlewam przecier, gotuję na małym ogniu, żeby zupa zredukowała mi się nieco, ma mieć lekko kremową konsystencję, nie może być zbyt gęsta. Kiedy to nastąpi dodaję sery i mieszam, aż ładnie się rozpuszczą. Doprawiam solą, pieprzem i suszonym, mielonym czosnkiem do smaku.
Po wylaniu na talerz czy do miseczek dodaję małe kleksy sosu balsamicznego. Sos będzie mało widoczny na powierzchni pomidorowej, bo nie jest to typowa zupa-krem. Zupę dekoruję jeszcze świeżymi ziołami np. majeranek i podaję.
Sos balsamiczny, który znajduje się w zupie podczas jedzenia będzie zmieniał na tle zupy swój kształt i wygląd i za każdym razem na talerzu ujrzymy inny wzorek :)
Smacznego życzę!
Kto mnie zna, ten wie, jak bardzo lubię pomidory. Czy to na zimno, czy na gorąco, jako danie główne, jako przystawkę a nawet i deser... Dla mnie zawsze jest pora na pomidora!
Zapraszam dziś na pyszną i aromatyczną zupę, która za każdym zamieszaniem łyżki wygląda zupełnie inaczej!
Składniki:
- pół litra esencjonalnego bulionu z kaczki (długo gotowany z dodatkiem świeżej bazylii i rozmarynu, które włożyłam doń pod koniec powolnego gotowania; można zastąpić innym bulionem)
- 1 litr gęstego domowego przecieru pomidorowego
- 3 łyżeczki startego parmezanu
- 50 g gorgonzoli
- sól, pieprz, czosnek mielony
- sos balsamico (zrobiony z octu balsamicznego i miodu, składniki 1:1, odparowane w rondelku i ostudzone)
Do gotowego bulionu wlewam przecier, gotuję na małym ogniu, żeby zupa zredukowała mi się nieco, ma mieć lekko kremową konsystencję, nie może być zbyt gęsta. Kiedy to nastąpi dodaję sery i mieszam, aż ładnie się rozpuszczą. Doprawiam solą, pieprzem i suszonym, mielonym czosnkiem do smaku.
Po wylaniu na talerz czy do miseczek dodaję małe kleksy sosu balsamicznego. Sos będzie mało widoczny na powierzchni pomidorowej, bo nie jest to typowa zupa-krem. Zupę dekoruję jeszcze świeżymi ziołami np. majeranek i podaję.
Sos balsamiczny, który znajduje się w zupie podczas jedzenia będzie zmieniał na tle zupy swój kształt i wygląd i za każdym razem na talerzu ujrzymy inny wzorek :)
Smacznego życzę!
Etykiety:
na ciepło,
na obiad,
pomidorowa,
pomidory,
zupa,
zupa pomidorowa,
zupa pomidorowo-serowa
Subskrybuj:
Posty (Atom)
















































